گفت

«زیارت همان سفر است که ما از آن توقعات معنوی داریم. در زیارت، ما همه اتفاق‌های خوب را «توفیق» می‌نامیم و آنها را با همه به اشتراک می‌گذاریم. در مقابل همه غافلگیری‌ها را به کلی فراموش می‌کنیم و حتی نامی هم به آن‌ها نمی‌دهیم. «گفت‌کست دین مردم: دردسرهای معنوی» محتوی چهار خاطره از آن سمت بی‌نام زیارت است.»

حدود 500 سال قبل وقتی توجه شاه تهماسب اول صفوی به روستایی ییلاقی به نام تهران جلب شد هرگز تخیل هم نمی‌کرد روزی برسد که 14 میلیون نفر دیگر هم در این توجه با او شریک شوند. همه این 14 میلیون نفری که امروزه در این شهر و شهرهای اقماری آن زندگی‌ می‌کنند یک تجربه مشترک دارند و آن اولین برخورد با این شهر است. در این قسمت از «گفت‌کست» پنج خاطره از افرادی می‌شنوید که اولین برخورد خود با تهران را برای ما روایت می‌کنند.

ما در عصری زندگی می‌کنیم که به نظر می‌رسد با فراوانی «انتخاب» محاصره شده‌ایم و در حال غرق شدن در آن هستیم. جوانی و فراوانی «انتخاب» باعث می‌شود ما گاهی فراموش کنیم که تقاطع رویدادها و یا تقدیر هم در زندگی ما نقش دارد. در این «گفت‌کست» خاطراتی می‌شنویم از مواجهه انتخاب و تقدیر.

گفت جامعه: خواستگاری

امروزه دیگر تقریبا خواستگاری نقطه پایان یک دوره چندین ساله رابطه است .اما زمانی نه چندان دور خواستگاری نقطه آغاز یک تعهد عمرانی بود . ما از دورانی که هدف ازدواج مشخص،سوالات دو طرف محدود ، انتظارات دو خانواده ناچیز، گزینش ها ندید-قبول و مراسم ها مینی بوسی اتوبوسی بود به سمت دورانی آمدیم که در آن جلسه خواستگاری بیشتر یک مهمانی مد و بشن است. این قسمت از «گفت‌کست »
سیر تحول خواستگاری در چهار دهه اخیر را ترسیم خواهد کرد سیری که در آن خواستگاری از یک روز موعود به یک مهمانی برندنمایی تبدیل شده است.

!گفت‌کست کودکی: سانحه!

در کودکی، بازی تمام زندگی ماست. با این حال بسیاری از ما در این بازی‌ها لحظاتی را تجربه کرده‌ایم که وقتی به آنها فکر می‌کنیم خیلی خوشحالیم که آن روز و آن بازی خاص ناتمام ماند. سوی دیگر بازی‌های کودکی سانحه و گاهی حتی مرگ است. سانحه در کودکی گاهی به واسطه محیط ناایمن، گاهی به واسطه ناآگاهی کودک، گاهی به خاطر خوشی بیش از حد و گاهی هم به خاطر ناآگاهی بزرگ‌ترها رخ می‌دهد. در این «گفت‌کست» به مجموعه‌ای از خاطرات مربوط به سوانح کودکیمی‌پردازیم که مرز بسیار باریک میان شادی و رنج را به ما یادآور می‌شوند.