Słuchać, żeby usłyszeć

Szymon był katolickim księdzem.

Kiedy się poznaliśmy był jeszcze diakonem. Widziałem w nim zapał do działania z ludźmi, poważne podejście do wiary i powołania, miłość do liturgii.

Dlaczego chciał zostać księdzem? Dlaczego odszedł? Czemu mówi, że obie decyzje były dobre?

„Widziałem coraz wyraźniej, że tu gdzie jestem nie czuję się bezpiecznie” - mówi w naszej rozmowie. I dodaje: „Było już tak, że szedłem do lasu, patrzyłem na gałęzie i zastanawiałem się, gdzie można...”

Co doprowadziło go do takiego stanu?

Kiedy księża odchodzą, wiele osób potrafi brutalnie podsumować ich decyzję słowami: zdradzili, zawiedli, pogubili się. Czy na pewno tak jest? Życie bywa o wiele bardziej złożone.

Szymon z jednej strony opowiada mi o tym, co w posłudze prezbiteratu było dla niego najpiękniejsze. Ale też o systemie i braku wrażliwości, które go emocjonalnie wykończyły. O ważnych relacjach ze świeckimi i o przełożonych, którzy nie okazali mu wsparcia, kiedy go najbardziej potrzebował.

Mimo, że sam odszedł, mówi, że wcale się nie cieszy, kiedy słyszy o odejściach innych księży.

Równocześnie nie zgadza się ze stwierdzeniem, że jak ktoś odchodzi, to na pewno z powodu kobiety, mężczyzny albo dziecka, które jest już w drodze.

Rozmawiamy o jego nieoczywistej, momentami bardzo trudnej historii, o niepraktykującym dziadku, który pokazał mu czym jest Ewangelia i o tym, jak wygląda życie - również to duchowe - po odejściu.

Zapraszam do wysłuchania naszej rozmowy.

***

Moja praca autorska i wszystkie inne działania są możliwe dzięki społeczności, która wspiera je finansowo. Ten materiał również powstał dzięki ich wsparciu. Każda złotówka od Was umożliwia mi dalsze działanie w wolności i planowanie kolejnych projektów. Dołącz do grona moich Patronek i Patronów: https://patronite.pl/piotrzylka

***

Więcej odcinków podcastu: http://piotrzylka.pl/category/podcasty/

***

Zapraszam też na:

FACEBOOK: https://www.facebook.com/piotrzylkablog
INSTARGAM: https://www.instagram.com/piotrekzylka/
YOUTUBE: https://www.youtube.com/@PiotrZykaVlog

Artur jest człowiekiem, którego podziwiam.

Kiedy się urodził nazwano go Barbarą, ale on głęboko w sercu czuł, że jego tożsamość jest inna. Jest osobą transpłciową.

Bardzo zależało mi, żeby się z nim spotkać i porozmawiać, bo głos osób transpłciowych jest zdecydowanie zbyt mało słyszany w Kościele.

Podziwiam go za jego spokój, życiową mądrość i odwagę.

Artur jest chrześcijaninem mocno zaangażowanym w budowanie bezpiecznych przestrzeni dla wierzących osób LGBT+. Jednym z założycieli Wiary i Tęczy. Z zawodu lekarzem.

W 2011 roku był inicjatorem napisania listu do Benedykta XVI. Była to reakcja na wypowiedź papieża, która bardzo go zabolała. Sygnatariusze listu zaapelowali do Benedykta o potępienie aktów przemocy, tortur i morderstw dokonywanych na osobach LGBT+.

Rozmawiamy o jego przejmującej i nieoczywistej życiowej drodze.

W pewnym momencie Artur mówi: „Opowiadam swoją historię, dlatego, żeby ludzie, którzy myślą, że transpłciowość jest fanaberią, którą da się wyleczyć albo czymś, co zniknie jeśli ktoś się podda normom społecznym, wiedzieli, że tak nie jest”.

I dodaje: „Dotarło do mnie, jak wielką krzywdę osobom LGBT+ wyrządza nauczanie Kościoła”.

Zapraszam Was do wysłuchania naszej rozmowy.

***

Moja praca autorska i wszystkie inne działania są możliwe dzięki społeczności, która wspiera je finansowo. Ten materiał również powstał dzięki ich wsparciu. Każda złotówka od Was umożliwia mi dalsze działanie w wolności i planowanie kolejnych projektów. Dołącz do grona moich Patronek i Patronów: https://patronite.pl/piotrzylka

***

Więcej odcinków podcastu: http://piotrzylka.pl/category/podcasty/

***

Zapraszam też na:

FACEBOOK: https://www.facebook.com/piotrzylkablog
INSTARGAM: https://www.instagram.com/piotrekzylka/
SPOTIFY: https://open.spotify.com/show/6EAcqwXrv2zwJtDAVSDw7C

W chwili, w której skończyliśmy nagrywać naszą rozmowę, ścisnęło mnie w gardle, a w oczach pojawiły się łzy. Popłakałem się.

Ta zaskakująca mnie samego reakcja była wynikiem dwóch silnych emocji, które pracowały w mojej głowie i w moim sercu.

Z jednej strony podziwu dla osoby, która miała odwagę zmierzyć się z pytaniem o to, jak chce, żeby dalej wyglądała jej droga duchowa i świadomie podjąć niełatwą decyzję.

Z drugiej smutku, że to czego szukała i potrzebowała, nie odnalazła w naszej rzymskokatolickiej wspólnocie.

Z Pauliną Model poznaliśmy się w 2012 roku na rekolekcjach autostopowych. Wielokrotnie nasze ścieżki przecinały się w klasztorze dominikanów na Stolarskiej w Krakowie.

Przez 6 lat była w neokatechumenacie. Dziś dokonuje konwersji do Kościoła ewangelicko-augsburskiego.

Dlaczego to robi? Czemu mówi, że w neokatechumenacie brakowało jej powietrza? Czego jej brakuje w Kościele rzymskokatolickim? Za czym będzie tęsknić? Co chce powiedzieć tym, którzy w nim zostają? 

Paulina jest również antropolożką badającą strategie radzenia sobie katolików, którym trudno się odnaleźć w Kościele. Jaki obraz wyłania się z ponad setki rozmów, które przeprowadziła w ramach pracy nad swoim doktoratem?

Rozmawiamy również o chrześcijańskim feminizmie, prymacie sumienia, nieżyciowości niektórych elementów nauczania Kościoła oraz procesie dekonstrukcji i rekonstrukcji tego, w co wierzymy.

W pewnym momencie Paulina mówi: „Chciałabym, żeby Kościół nie tłamsił ludzi”.

Zapraszam do wysłuchania naszej rozmowy.

***

Moja praca autorska i wszystkie inne działania są możliwe dzięki społeczności, która wspiera je finansowo. Ten materiał również powstał dzięki ich wsparciu. Każda złotówka od Was umożliwia mi dalsze działanie w wolności i planowanie kolejnych projektów. Dołącz do grona moich Patronek i Patronów: https://patronite.pl/piotrzylka

***

Więcej odcinków podcastu: http://piotrzylka.pl/category/podcasty/

***

Zapraszam też na:

FACEBOOK: https://www.facebook.com/piotrzylkablog
INSTARGAM: https://www.instagram.com/piotrekzylka/
SPOTIFY: https://open.spotify.com/show/6EAcqwXrv2zwJtDAVSDw7C

Pierwszy raz gościem mojego podcastu jest diecezjalny ksiądz.

Mieszka w zwykłym mieszkaniu w bloku w Legionowie pod Warszawą. Na swoje utrzymanie zarabia pracując na uczelni. Żyje „na banicji”, bo w swojej diecezji jest niepotrzebny i niezbyt mile widziany.

Prawdopodobnie ma to coś wspólnego z tym, że odważył się otwarcie reagować na nadużycia i zaniedbania lokalnych biskupów. Był jedynym księdzem, który pod imieniem i nazwiskiem mówił o mobbingu i skandalicznych zachowaniach abp. Sławoja Leszka Głódzia.

Jakiś czas temu mocno mu się dostało z różnych stron za to, że pobłogosławił pary LGBT.

Rozmawiamy o relacji między posłuszeństwem w Kościele a prymatem sumienia. Kiedy posłuszeństwo ma sens, a kiedy staje się narzędziem używanym do łamania ludzkich sumień? W jakich sytuacjach możemy, a nawet powinniśmy przeciwstawiać się działaniom przełożonych?

Ksiądz Adam Świeżyński opowiada mi o tym, jak rozumiał swoje powołanie na początku swojej drogi, kiedy wstępował do seminarium, jak rozumie je dzisiaj i jak stara się je realizować.

Co myśli, kiedy słyszy stwierdzenie, że „przez przełożonego zawsze działa Duch Święty”?

Czemu chodzi na Marsze Równości?

Co radzi osobom, którym – z różnych powodów – coraz trudniej odnaleźć się w naszej wspólnocie?

Zapraszam do wysłuchania naszej rozmowy.

***

Moja praca autorska i wszystkie inne działania są możliwe dzięki społeczności, która wspiera je finansowo. Ten materiał również powstał dzięki ich wsparciu. Każda złotówka od Was umożliwia mi dalsze działanie w wolności i planowanie kolejnych projektów. Dołącz do grona moich Patronek i Patronów: https://patronite.pl/piotrzylka

***

Więcej odcinków podcastu: http://piotrzylka.pl/category/podcasty/

***

Zapraszam też na:

FACEBOOK: https://www.facebook.com/piotrzylkablog
INSTARGAM: https://www.instagram.com/piotrekzylka/
SPOTIFY: https://open.spotify.com/show/6EAcqwXrv2zwJtDAVSDw7C

Marek Durski prywatnie jest bratankiem brata Marka z Taizé (kto mnie zna, ten wie, że brat Marek był jedną z osób, które najbardziej wpłynęły na moją wrażliwość i drogę duchową).

Również prywatnie od kilku lat mocno angażuje się w pomoc uchodźcom i migrantom.

Wolontariacko działa w lasach na polsko-białoruskiej granicy, gdzie razem z innymi osobami stara się ratować ludzi.

Współprowadzi program Przestrzeń Dobrej Integracji. Głównym celem tego programu jest wsparcie w pierwszych miesiącach dochodzenia do samodzielności osób z doświadczeniem migracji, które wyrażają chęć pozostania w Polsce. W tym momencie z takiej pomocy korzysta osiem osób z Sudanu i jedna z Demokratycznej Republiki Kongo.

Organizował też pomoc w jednym z Tymczasowych Ośrodków dla Cudzoziemców w naszym kraju oraz w obozie dla uchodźców na Lesbos, w którym trzy razy spędził - wraz ze swoją żoną i synami - okres Bożego Narodzenia.

Dlaczego Marek robi to co robi? Czemu angażuje się w pomoc tak mocno akurat na tym odcinku? Czego doświadczył w spotkaniach z konkretnymi osobami, które poznał w trakcie tych wszystkich działań? Czego się nauczył? Co musi się stać, żeby procesy integracji były skuteczne? Jakie wartości są dla niego w życiu najważniejsze? Czy wierzy? Jak wierzy? Co pisał w listach do polskich biskupów i co z tego wyniknęło? Dlaczego mówi, że nie potrafi się odnaleźć we wspólnocie Kościoła?

W czasach, kiedy temat migracji i uchodźców budzi skrajne emocje, a u części społeczeństwa lęk (skutecznie podsycany przez wiele środowisk i osób), chciałem porozmawiać z kimś, kto nie będzie powtarzać chwytliwych haseł, ale podzieli się swoim doświadczeniem.

Zapraszam do wysłuchania naszej rozmowy.

***

Moja praca autorska i wszystkie inne działania są możliwe dzięki społeczności, która wspiera je finansowo. Ten materiał również powstał dzięki ich wsparciu. Każda złotówka od Was umożliwia mi dalsze działanie w wolności i planowanie kolejnych projektów. Dołącz do grona moich Patronek i Patronów: https://patronite.pl/piotrzylka

***

Więcej odcinków podcastu: http://piotrzylka.pl/category/podcasty/

***

Zapraszam też na:

FACEBOOK: https://www.facebook.com/piotrzylkablog
INSTARGAM: https://www.instagram.com/piotrekzylka/
SPOTIFY: https://open.spotify.com/show/6EAcqwXrv2zwJtDAVSDw7C